أُولئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ ما فِي قُلُوبِهِمْ : خداوند از شر و نفاق و خيانت آنان با خبر است . فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ : آنها را دنبال مكن . وَ عِظْهُمْ : و آنها را موعظه كن . وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً : به آنها بگو : اگر نفاق قلبى خود را آشكار كنيد ، كشته خواهيد شد و اين سخن بليغ است زيرا به بهترين وجهى به نفوس آنان كمك مىرساند . البته اين معنى از حسن است . ابو على جبايى گويد : از قبول عذر آنها اعراض كن و آنها را پند بده و از سختىهايى كه در صورت تكرار آن عمل دامنگيرشان مىشود ، آنها را بترسان . جملهء اخير دلالت دارد بر اينكه : بلاغت ، فضيلتى است و خداوند تشويق مىكند كه پيامبر بر بلاغت اعتماد جويد . زيرا بلاغت يكى از اقسام حكمت است و معنى را به نحوى شايسته و موجز به ديگران مىرساند .